اه ای مردم دنیا
اگر از عشق به تنگ امده اید
اگر از مهر و وفا خیر ندیدید
اگر سردی غم
بر دل نازکتان می ماسد
اه را از قفس حنجره ازاد کنید!
بگذارید که با مرغ شباهنگ
هماهنگ شود
بگذارید که در خلوت خاموش دل سوخته تان
بانگ برارد
که(مرا از قفس ازاد کنید)!
من پیام اور دردم!
لیک دردی که چو شهد
خوب و شیرین و گوارا است
اه را از قفس ازاد کنید!
نگذارید که در کنج سکوت
زیر بام احساس
بوی چرکین گل یاس بگیرد!
نگذارید که در اوج فراموشی ها
چو گل تازه رس&عشق بمیرد!
یا چو مجنون
سر اشفته غم را
به دل خویش بگیرد
اه از قفس ازاد کنید.

نظرات شما عزیزان: